Start > Stotteren

Stotteren

´╗┐Bij stotteren is de vloeiendheid van de spraakbeweging gestoord. Klanken of lettergrepen worden herhaald of verlengd en/of geblokkeerd. Daarnaast kunnen bij het stotteren secundaire gedragingen voorkomen. Bijvoorbeeld meebewegingen in het gezicht en van lichaamsdelen, verstoring van de adem, transpireren en spanning. Naast deze zichtbare en hoorbare symptomen zijn er ook verborgen symptomen. Zoals het vermijden van situaties, bepaalde woorden of klanken omzeilen, gebrek aan zelfvertrouwen en angst om te spreken. Stotteren kan de communicatie ernstig verstoren.

Bij jonge kinderen kan stotteren ook voorkomen. Soms heeft het te maken met een normale fase in de spraakontwikkeling. De kinderen stotteren, omdat ze te snel willen spreken en dat technisch nog niet kunnen of omdat ze aan het woord willen blijven maar ze hun zin nog niet helemaal af hebben in hun hoofd. Dit is ontwikkelingsstotteren en komt bij 25% van de kinderen tussen 2 en 7 jaar voor. Soms gaat dit stotteren over in echt stotteren en wordt het blijvend.

Een andere manier van hakkelend spreken is broddelen, waarbij er snel, onduidelijk en onsamenhangend gesproken wordt. Doordat er ook herhalingen van woorden en lettergrepen zijn, lijkt het enigszins op stotteren.

Wat doet de logopedist?

De logopedische behandeling richt zich op de factoren die van invloed zijn op het totale stotteren, de emoties, gedachten en de omgeving.

Daarnaast wordt er gewerkt aan de vloeiendheid. Hierbij wordt bijvoorbeeld het spreektempo vertraagd en/of andere spraaktechnische vaardigheden aangeleerd. Daarnaast kunnen ontspanningsoefeningen aan bod komen en het aanleren van een juist adempatroon.

Bij jonge kinderen wordt nagegaan hoe het stotteren zich heeft ontwikkeld en in welke fase het stotteren nu zit. Soms wordt er alleen indirecte therapie gegeven. Daarbij krijgen de ouders/verzorgers adviezen en worden ze begeleid in de communicatie met hun kind. Het kind kan ook directe therapie krijgen, waarbij de ouders/verzorgers en het gezin altijd worden betrokken.

Met de Screeningslijst Stotteren kan de logopedist snel bekijken of het kind last heeft van ontwikkelingsstotteren of dat het kind al in een verder gevorderd stadium van stotteren zit.

Terug